Je zachte rondingen
Verleiden me zo vaak
Ik dacht: nu heb ik wel genoeg
Maar elke keer is het weer raak

Op tafel in de keuken
Of zomaar onderweg
Je bent mijn zoete muze
Ik loop graag met je weg

Oranje ben jij in je vezels
Da’s niet een alledaagse kleur
Maar als ik jou dan open
Verleid je mij weer met je geur

Ik neem je, eet je op met huid en haar
Nou ja, de schil natuurlijk niet
Als ik je op heb is het klaar
Totdat ‘k het volgende netje openstiet

Hé klaproos
Ineens kijk je me aan
Vanaf een hoekje op de stoep

En jouw intense rood
Verwarmt mijn hart
Maakt me blij

De stadse jungle
Wordt fier doorbroken
Door levendige bloemensprieten

Zoals jij

Even zet je mijn gedachten
Op een ander pad
Wie maakte jou zo florissant?

Vanaf je lange dunne stengel
Spring je in mijn focus
Ik pluk je

Het vult mijn hart met hoop
Als ik naar huis toe loop
De hond maakt het niets uit

Een vader met een meisje
Ze aait mijn hond
En zegt: een bloem voor mij?

Ik kijk, nog één blad is er over
Niet veel om weg te geven
Maar toch, dat rood, dat blijft.