Categorie archief: Gedichten

Bijna

Wat is een dag zonder een nacht?
Je miste iets. Je kon er nu niet bij.
Het malle leven dat we leiden.
De wijsheid van één man. Een mooie dag.
Nu kunnen we niet langer discussiëren.
Herinnering aan jou, verspreid langs horizon.
Tranen van God. Ze wijzen de weg.
Verander je hart. Kijk om je heen!
De zon straalt.
En vergeef ons dit prachtige vaarwel.
Het ga je goed.

Voorbij

Mijn ogen gingen open en ik zagautumn_leaves
bomen bladeren door het dakraam
Dit keer werd ik wakker
zonder die prachtige muziek van ons.

Ik keek opzij en zag je ogen
gevuld met tranen
Je moest het doen zei je
Je vond het helemaal niet leuk.

Ik voelde me oneindig minder mooi.
Ik werd nu boos, dat moest
Ik wilde ons niet kwijt
Wat moest ik zonder ons?

Naar huis in de trein was het weer koud zoals voorheen
Was ik weer overgeleverd aan vreemden.
Beter misschien dan mij
Maar jij, oh jij bleef hangen in mijn gedachten.

“Er komt wel weer een ander” zeiden ze,
maar zo makkelijk ging dat niet.
Je kaartjes, brieven, schrijfsels
Ik keek ze nog eens door, nu in een ander licht

Was jij te mooi voor mij? Was ik mezelf of niet?
De begrafenis van ons. Het is voorbij.
Verbrand, begraven in de tijd.
Ik dank je wel, en heb geen spijt.

Rauw

Het was al die tijd al in mijn gedachtenrain_rip_clothes
Een traan kriebelt op mijn wang
Zo bereikbaar nu

Zat ik steeds op het verkeerde pad?
Ik heb er niets van begrepen
Ook jij staat nu naast me

Ik schreeuw het uit van geluk
Scheur mijn kleren aan flarden
De regen stroomt in stralen op me neer

Was alles tot hier voor niets? Nee.
Een rauwe horizon, een leeg gevoel
Heb ik de moed om opnieuw te beginnen?

Geen spijt

Ik woufuckyeah
dat ik spijt had
Dat ik iets gedaan had
wat niet door de beugel kon

Ik wou dat ik uit mijn dak gegaan was
Knalbezopen en knettergek
Door het lint
Alle remmen los

In plaats daarvan
ging ik weer beheerst naar huis
Niets aan het handje
Business as usual

Maar van binnen nog steeds
dat knagende gevoel
Dat mannetje dat in zijn glazen kooi
op de wanden beukt

Hier en nu

Hier en nunu
zijn we samen
bij elkaar

Twee kloppende harten
en de wereld
die versimpelt zich tot ons

En alles is compleet
De zon breekt door
Zuiverder dan ooit

Ik lijk te dromen en tegelijk
is alles werkelijkheid
Vier seizoenen razen door m’n lijf

Heb jij dat ook?
’t Gevoel alsof
het hier opnieuw begint?

Geen zuchtje wind

Een dagpauwoog droogt zijn vleugels in de zon
De blauwe bak met water schittert in het licht
Je zonnebril wringt glinsterende druppels van zich af
zwembad_palmbomen
Mijn uitgestoken hand, jij grijpt hem
En samen staan we in het gras
’n Lijn loopt langs ons lijf door naar de hemel

We waren net op tijd voor de zonsondergang
Een uitstorting van kleuren in de lucht
Heel even lijkt het leven eeuwigdurend.